علمدار نمرده است هنوز

معضل معاوضه ی فرهنگی ومهاجرت گروسها به سوی مرکز که هر ساله در ایام محرم ملموس تر می شود، مرا بر آن داشت تا با این یاداشت کوتاه ومختصر مسؤ لان را به این موضوع توجه دهم، که نوش دارو بعد مرگ سهراب چاره ساز نخواهد بود. علاج واقعه را باید قبل از وقوع کرد.

بیجار گروس بخشی از آذربایجان بزرگ بوده است که به اجبار رضا شاه و با تشکیل استان پنجم در سال 1316از آذربایجان انتزاع وضمیمه ی منطقه ای شد که کوهستان نامیده میشد. دو سال بعد یعنی از سال 1318 با توجه به تفاوتهای فرهنگی که با این استان داشته ضمیمه ی استان چهارم ( آذربایجان غربی ) شده امّا فاصله ی زیاد این شهرستان با مرکز استان (ارومیه) موجب شد پس از هفت سال؛ درسال 1325ضمیمه ی همدان و تا سال 1337جزء استانهای همدان و زنجان شود. متأسفانه دوباره از همین سال با نادیده گرفتن نظر وآراء مردم منطقه ی گروس این محدوده، دوباره ضمیمه¬ی استان پنجم کشور(استان کوهستان) شد! آن روز ها کلمه ی کورد هنوز کلمه ای مجهول ونا شناخته بود و بر همین اساس به استان تازه تأ سیس ( استان پنجم) کوهستان خطاب می شد. کورد و کوردستان عناوین جعلی که امروز از قدمت چندین هزار ساله اش صحبت میشود ! قدمت و سابقه ی سکونت بیش از دویست و پنجاه سال ندارد. این بخش از جغرافیای خاور میانه در پی واقعه ی انسان سوز« پوریم» قریب به 1800 سال خالی از سکنه مانده است. هر چند روشنفکر نمایانی چون سید محمد خاتمی ریس جمهور سابق و اسفندیار رحیم مشایی ریس سازمان میراث فرهنگی از این منطقه و اقوام ساکن در آن به عنوان اصیل ترین ایرانیان نام می برند! ولیکن مورخ در پی جستجوی عنوان کلمه ی کورد نمی تواند به یافته ای برسد که قدمت این عنوان(کورد) را فرا تر از 150 سال پیش ببرد.

ادعاهایی چون ذکر نام کورد در کتیبه¬ی آشوری هم چیزی جزء فرستادن مخاطب به دنبال رفرنس دست نارس نیست!

با در نظر داشتن این نکته که شاهنامه ی فردوسی جعل 130 سال پیش خاخام های یهودی در مرکز خاور شناسی روسیه است و قدیمی ترین شاهنامه ای که امروز در دست رأس است شاهنامه ی چاپ مسکو می باشد و هم اکنون در موزه ی شهر مسکو نگداری می شود، ادعا های پیرامون سخن راندن فردوسی از کوردها هم به حا شیه می رود و همه ی ادعاهای از این قبیل در زمره ی جعلیات یهودی ساخته قرار می گیرد، چرا که منطقه ی به اصطلاح کوردستان فاقد علایم، آثار ونشانه ی هستی قبل از 250 سال پیش است. یهودیان امنیت و آرامش خود را در خاورمیانه ی آشوب زده می بینند؛ از این رو همواره سعی کرده اند با استفاده از نا آگاهی های ملل منطقه؛ برتری طلبی وخود بزرگ بینی بیجهتی را به وجود آوردند تا ملتهای مسلمان خاور میانه به جای به رسمیت شناختن همدیگر و احترام متقابل به هم، همواره باهم در جنگ و ستیز باشند؛ که در این میان کورد بیشتر از هر کس دیگری مورد بهره برداری قرار گرفته است! کوردها چون سربازانی بی مزد در خدمت اصحاب کلیسا وکنیسه¬اند! این در خدمت بودن به حدّی رسیده است که نه در راستای طلب حق خود از مرکز؛ بلکه تا طمع وتعرض به مال همسایه ( ایلام، کرمانشاهان، بخش آذربایجانی کوردستان و آذربایجان غربی ) رشد کرده است! بیشترین تعدّی وتصرف از سوی این قوم مجعول الهویه درحق تورک وگروسهای استانِ به اصطلاح کوردستان است ! تبعیضات اعمال شده در حق مردم و منطقه ی گروس(بخش آذربایجانی کوردستان) از سوی مدیریت حاکم بر استان کوردستان موجب گشته است تا بوجه های اختصاص یافته از طرف مسؤلین مملکتی به دور از دید مسؤلان ربوده شده و در منطقه¬ی به اصطلاح کردستان بکار گرفته شود. نمونتاً کلنگ زنی ذوب آهن در اسقند آباد که در چهل و پنج کیلومتری جنوب بیجار قرار دارد توسط هاشمی رفسنجانی و اجرای آن در دهکلان توسط محمد رضا رحیمی استاندار وقت؛ همچنین ربوده شدن بوجه ی سدّ قمچوقای بیجار که باز هم جزء طرحهای به تصویب رسیده شده در سفر آیت ا... رفسنجانی بوده می باشد. در هر حال تبعیضات اعمال شده¬ی این¬چنینی از سوی مسؤلین استان با عث شده است تا فرزندان و همسنگران کسانی که جان در کف اخلاص به دفاع از تمامیت ارزی این منطقه از کشور برخاستند؛ آرام و بی صدا شهر و دیار خود را رها نموده از پی لقمه ای نان راهی تهران وکرج شوند! این مهاجرت، منطقه ی گروس را به جدّ با معاوضه ی فرهنگی مواجه ساخته است. بصورتی که حدّس می زنم، در ده سال آینده علم بر زمین خواهد نشت!!! می خواهم با تعمق بر رشد جمعیتی این شهرستان حدّسم را به یقین برسانم، جمعیت این شهرستان در سال 1370یک صدو بیست هزار نفر بوده است. این میزان جمعیت در سال 1375 به یک صدو پانزده هزار(115) نفر کاهش یافته و هم اکنون جمعیت منطقه¬ی گروس به هشتادو پنج هزار نفر تنزل کرده است! با صرف نظر از مهاجرتی که از بخش کوردستانی این استان به بخش آذربایجانی آن(منطقه ی گروس) صورت گرفته است و با احتساب رشد دو درصدی جمعیت منطقه ی گروس می بایست هم اکنون به رقم 500 هزار نفری می رسید؛ نمودار مهاجرت480 هزار نفر از جمعیت بومی این شهرستان را نشان می دهد! این میزان مهاجرت با لحاظ نمودن مهاجرین غیر بومی از بخش کوردستانی به گروس رقمی معادل 510 هزار نفر را حاصل می دهد و این وضعیت در هیچ نقطه ای از ایران پیش نیامده است. باتوجه به موقعیت استراتیژیک گروس و نقش این ملّت در حفظ تمامیت ارضی توجه هرچه بیشتر به منطقه¬ی محروم گروس را گوشزد می کنیم.

راهکارها

1- با توجه به قرابت فرهنگی منطقه ی گروس با زنجان یکی از اساسی ترین راهکار، الحاق بیجار گروس به استان زنجان است.  

2- در صورت عدم عملی شدن بند فوق؛ توجه به معضل بیکاری ومحرومیت منطقه ی گروس در وحله ی اول توجه قرار می گیرد.   

3- ارتقاء بخشهای شاه نشین از توابع یاسوکند، توپ آغاج، پیر تاج، خسرو آباد وخوش مقام به شهر وتخصیص امکانات شهری  

4 - ایجاد صنایع تبدیلی و مهار آبهای سطحی و احداث راههای مباصلاتی مناسب هم از مواردی است که میتواند گروس را از وضعیت موجود رهایی بخشد. وگرنه مشکل این مردم در صورت عدم توجه به یک معضل بزرگ مملکتی تبدیل خواهد شد وبا در نظر داشتن تحرکات اصحاب کلیسا وکنیسه و تحریک خورده فرهنگهای منطقه ی به اصطلاح کوردستان و رشد بی رویه ی عوامل مزدور در منطقه، استانهای همدان و زنجان ومنطقه ی گروس هم به جمع مناطق نا امنی خواهد پیوست که در اوایل انقلاب به، بانه، مریوان، سقز، سنندج ودیواندره ختم میشد !  

پس گروس توجه هرچه بیشتر مسؤلان را می طلبد؛ این توجه بدان جهت ضرورت بیشتر می یابدکه شاهد مرگ جوانانمان در آینده نباشیم.  

موسوی